Imię: Norraha
Płeć: Kobieta
Rasa: Półelf (mieszanka człowieka i Elfa Księżycowego. Wyglądem jest zbliżona do elfa, lecz jej charakter i wrodzone umiejętności są wynikiem fuzji obu ras)
Wiek: 18 lat
Charakter: Wychowana przez swych rodziców, przez dwie odmienne rasy, nauczyła się, że nigdy nie będzie pasować do żadnej z nich - ani do elfów, ani do ludzi.
Pomimo wszystko uwielbia towarzystwo centaurów. Jako dziecko rzadko widywała swoje kuzynostwo, pokochała więc kontakt z innymi rasami. Norraha jest bardzo uprzejma i miła, a elfia duma całkowicie u niej zanikła.
Za swą najlepszą cechę uważa swoją dobroć, często słyszy także, że jest mądra i uczynna.
Walczy tylko w ostateczności, bo potrafi zachować zimną krew nawet w najgorszych warunkach. Ten spokój odziedziczyła po matce. Ojciec pozostawił jej upartość i zdecydowanie - jeśli ta dziewczyna coś postanowi, to nie podlega to dyskusji. Na próżno szukać u niej cech takich jak chamstwo, rasizm i brak akceptacji - jest bardzo kulturalna i tolerancyjna. Kocha zwierzęta, w szczególności konie. Niestety, jest bardzo poważna i rzadko żartuje. W sztuce wojennej bywa strategiem, dalekosiężnym łucznikiem oraz - niekiedy - lekarzem. Jej taktyka jeszcze nigdy nie zawiodła, a oko nie chybiło. To ciężki przeciwnik.
Umiejętności:
- Łucznictwo -
Umiejętność, której Norraha nauczyła się już za dziecka. Opanowana do perfekcji, nic nie umknie jej sokolemu oku. Dzięki temu zdobywa pożywienie, polując na zwierzynę.
- Jazda konna -
bojowa i rekreacyjna
Jej ojciec uznał, że powinna nauczyć się jeździć, mimo, że jej matka była temu przeciwna i żywiła pewną niechęć do koni. Dziewczyna od razu to pokochała i ani razu nie żałowała. Często jeździ na swym wiernym wierzchowcu - Ciemnogrzywym.
- Magia przywracania, alchemia -
Obu czynności nauczyła jej matka, mając nadzieję, że chociaż raz pomogą jej w walce. Zwykle nie pomaga sobie, częściej leczy swych towarzyszy. Jeszcze nigdy nie użyła alchemii w złym celu, choć było kilka istot, które ją do tego namawiały.
- Magia zniszczenia -
Sztuka, którą nauczyły jej słoneczne elfy napotkane podczas jej podróży. Rzadko jej używa, a jeśli już, to korzysta jedynie z podstaw - wody i ognia.
- Broń biała -
sztylety
Używa wyłącznie małych ostrzy, w dodatku rzadko. Jest początkująca i raczej nie zamierza kształcić się w tym kierunku.
Relacje: Na razie nikogo nie zna, ale szybko zawiązuje nowe związki i ma nadzieję na kilka nowych przyjaźni w związku ze zmianą środowiska.
Rodzina: Jej rodzice, Echnar i Ternar, nie żyją. Dziewczyna nie ma rodzeństwa, lecz uznaje swojego wierzchowca za członka rodziny, jak i przyjaciela.
Partner: Nie posiada. Liczy na to, że pozna jakiegoś interesującego centaura, fauna lub elfa, z którym mogłaby stworzyć stały związek.
Historia: Jej historia nie jest dramatyczna lub łamiąca serce, ale może to nawet lepiej. Jest pół-człowiekiem, pół-elfem, lecz jest obca dla obu ras, z wzajemnością.
Unika zarówno ludzi, jak i elfów. Znacznie bardziej woli towarzystwo innych stworzeń, takich jak nimfy lub centaury. Jej rodzice zajmowali się nią przez pierwsze dziewięć lat jej życia, później zaczęli powoli ją ignorować. Ich śmierć nie zrobiła na niej żadnego wrażenia. Pomyślała, że każdy umiera, że to normalne. Zostawiła swój dom i wyruszyła w bezcelową podróż, niemal tułaczkę. Trwa w niej już ponad osiem lat, teraz ma nadzieję wreszcie osiąść na miejscu.
Właściciel: nati2587 (howrse) urbanska08@gmail.com (e-mail)
Ciekawostki:
- Jej imię w języku celtyckim oznacza "honor" lub "kogoś honorowego" -
- Boi się dwóch rzeczy: publicznego upokorzenia i pająków -
- Wielu może uważać to za coś dziwnego, lecz Norraha woli mieszkać ze swoim koniem i mieć go blisko siebie. Czuje się wtedy bezpieczniejsza -
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz